Persbericht Oorlog in Herinnering

Boek over Tweede Wereldoorlog ’40-’45 in Geesteren verschijnt op 25 april.

Geesteren. Zaterdagmiddag 25 april a.s., presenteert de Stichting Heemkunde Geesteren (SHG)  ten overstaan van genodigden, het boek ‘Oorlog in herinnering’over de Tweede Wereldoorlog 1940-1945 in Geesteren.Bij deze presentatie zullen een aantal Geesternaren die de Tweede Wereldoorlog aan den lijve hebben meegemaakt en waarmee de heemkunde uitvoerig heeft gesproken, aanwezig zijn. Ook een aantal toenmalige oorlogskinderen uit de randstad die tijdens de oorlog bij gezinnen in Geesteren verbleven, hebben toegezegd aanwezig te zijn. Het merendeel van de oorlogskinderen, zo’n 325 in getal, is inmiddels overleden maar een aantal leeft nog.  Hun herinneringen aan het verblijf in Geesteren komen in het boek uitvoerig voor het voetlicht. Er waren oorlogskinderen die in Geesteren naar school gingen. Zij zaten in de klas bij kinderen uit het dorp zèlf. De kans bestaat dat zij elkaar op 25 april a.s., 70 jaar na dato, voor het eerst weer zullen ontmoeten!

 

 

Bijschrift bij foto: Amerikaanse bommenwerpers vliegen in maart 1945 boven Geesteren

 

Namen van oorlogskinderen voor later vastleggen

Het idee om een boek over de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Geesteren uit te brengen, ontstond bijna twee jaar geleden toen tijdens een vergadering van de redactie van de Heembode, het jaarboek voor de donateurs, terloops werd gesproken over de Tweede Wereldoorlog. Tijdens die bewuste vergadering werd het idee geopperd om de namen van de oorlogskinderen en van de families waar zij toen verbleven, voor latere generaties vast te leggen. Gaandeweg echter, kwamen steeds meer onderwerpen op tafel over de oorlogsjaren in Geesteren. Evenals de verhalen van de oorlogskinderen, bleken die verhalen meer dan de moeite waard om op papier te zetten.

 

De mensen van de Heemkunde gingen, geholpen door gastschrijvers, aan de slag. Al mag de oorlog dan inmiddels bijna zeventig jaar achter ons liggen, toch is het opmerkelijk hoe de geïnterviewde mensen zich gebeurtenissen uit die tijd nog feilloos wisten te herinneren. Mede hierdoor is ‘Oorlog in herinnering’ een boek van circa 300 pagina’s geworden, omlijst met tal van authentieke foto’s. De rode draad in het boek is de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in Geesteren. Daarnaast geeft het ook een mooie inkijk in het alledaagse leven van onze ouders en grootouders toen.

 

Een kleine greep uit de bijna 40 hoofdstukken

 

Daar heb je de Hagenaars.

De familie Lassooy te Noordwijk, vader moeder en zes kinderen, verbleef van januari 1943 tot mei 1945 in Geesteren. Het gezin woonde tijdelijk aan de Dorpsstraat tegenover café Kottink. Eén van de kinderen, dochter Marijke, vertelt uitvoerig over haar belevenissen in Geesteren. Het gezin werd vanaf station Almelo met de koets opgehaald en in Geesteren verwelkomd met de woorden: “Daar heb je de Hagenaars!” Marijke herinnert zich nog veel van die tijd en denkt met weemoed terug aan haar toenmalige Geesterense vriendinnen.

De brute dood van Jan Oude Voshaar

Een gebeurtenis waarover de vroegere generatie nog steeds met afschuw spreekt, is de gewelddadige dood van Jan Oude Voshaar (Vikkerij) van de Delmaweg. Jan werd op vrijdag 15 december 1944 op zeer brute wijze door landwachters dood geschoten. De heemkunde sprak over deze verschrikkelijke gebeurtenis met Riek Lubbers-Oude Voshaar, de zus van Jan én met Johan Geerdink van de Veeneggeweg, die als kind, de moord voor zijn ogen zag gebeuren. Hij was getuige van de laatste tellen van het leven van Jan Oude Voshaar.

 

Memoires van een dorpsjongen.

Van de hand van Louis Kottink zijn de memoires van een dorpsjongen. Louis: “Wat keek ik als kind van vijf op tegen die grote Duitse soldaten met het geweer schuin over de rug, hun ransel, de stalen helm op het hoofd, patroongordel en gasmaskerbus opzij. Ze rustten uit op het plein naast ons café. Na een korte pauze marcheerden ze richting Almelo. Later maakte het niet zo’n indruk meer, hun kleren werden sleets, en moest ik eerder om hen lachen, want ze hadden bijzondere oefeningen. Louis Kottink laat talrijke gebeurtenissen in het dorp de revue passeren.

 

De eenzame strijd van Beernd van 't Wulfke.

Het gaat hem, een klein jaar na de meidagen van 1940, steeds meer beklemmen. Hoewel het leven in Nederland, en zeker in een regio als de zijne, ook onder Duits juk grotendeels zijn gewone gang heeft hernomen, kan de 23-jarige Bernard Krone uit Geesteren zijn ogen niet sluiten voor het onrecht dat, zoals hij het zelf schrijft, 'bepaalde groepen' wordt aangedaan. Als vervolgens in februari 1941 berichten over stakingen in Amsterdam, Haarlem, Zaandam en Hilversum naar Twente doorsijpelen, neemt de boerenzoon uit de Muldershoek voor zichzelf een drastisch besluit. Hij begint zijn eigen strijd tegen de bezetter en gaat het verzet in. Met gevaar voor eigen leven is hij bij tal van verzetsactiviteiten betrokken.

 

 

Bijschrift bij foto: Januari 1945. Een ongekend strenge winter. Links het gezaagde hout van  Bernard Hemmer, rechts de woning van de fam. Reekers, en op de achtergrond v.r.n.l. de werkplaats van Steggink, de slagerij van Hoek en de woonhuizen van Ankoné, Koopmans en de dames Maathuis. Foto hr. Habing.

 

Dankzij giften en financiële ondersteuning van de middenstand en het zakenleven in Geesteren en omliggende plaatsen, ontvangen de huidige donateurs  het boek, in de week na de presentatie,  gratis thuis.  Dit als blijk van waardering en als geste in het kader van 70 jaar bevrijding.